۱۶ شهريور ۱۳۸۷

ایدئولوژی های پردامنه

 

چند هفته پیش در پکن، پایتخت کشور چین که هنوز چین کمونیست است، افتتاحیه­ی المپیک برگزار شد. این مراسم پرخرج­ترین و پرتشریقات­ترین مراسم افتتاحیه­ی تاریخ المپیک بود. در مراسم افتتاحیه علاوه بر خیلی از مقامات دنیا و به خصوص مقامات غربی، بوش، بدنام­ترین رئیس جمهور تاریخ امریکا به اتفاق خانواده­اش نیز حضور داشت. مخارج این افتتاحیه را بیش از ۴۲ میلیارد دلار برآورد کردند. نیروهای امنیتی چین برای حفظ امنیت این مراسم تلاش بی­سابقه­ای کردند. خیابان­های پکن نه برای سرکوب مخالفین کمونیست که برای حفظ جان مقامات جهان و امپریالیست­های سابق تقریباً به حالت حکومت نظامی درآمده بود. از ۲۰۵ملیت و کشور جهان ورزشکاران رشته­های گوناگون در پکن جمع شده بودند که بسیاری از آنان ورزشکاران غربی بودند. "خلق" چین برای برپایی زیبا و پرتشریفات این مراسم به شکل گسترده­ای به کار گرفته شده بودند. هنر فوق­العاده­ی شرقی در کشور کمونیست چین تجلی زیبا و بی­نظیری کرده بود تا دنیا و مقامات عالی­رتبه­ای که در آن جا گرد هم آمده بودند لذت ببرند. این در حالی بود که مقامات غربی شرکت کننده از قبل کلی شرط و شروط برای حضور در پکن داشتند و به خصوص علیه نقض حقوق بشر در چین اعتراض کردند. نخست وزیر فرانسه مصاحبه مفصلی علیه حکومت چین کرد و نقض حقوق بشر را در آن کشور محکوم کرد و سپس به آن کشور عزیمت کرد و حتی بعد از این مصاحبه نیز به خاطر اصل حضورش در چین با تظاهرات مردم فرانسه علیه خودش مواجه شد؛ ولی هم­چنان دعوت از او پابرجا بود و در افتتاحیه شرکت کرد. با همه­ی این اوصاف چین همچنان دولت کمونیستی رسمی جهان باقی است.

 

 

این عکس مربوط به بعد از انقلاب فرهنگی چین است که قرار بود همه چیز براساس فرهنگ کمونیستی ناب­تر از کمونیستی اتحاد جماهیر شوروی شکل بگیرد برداشته شده است. در این عکس خلق چین طرفدار کمونیست مقامات عالی­رتبه چینی را که نسبت به انقلاب فرهنگی مائو اعتراض داشتند در خیابان­ها آورده­اند و آنان را شکنجه می­کنند تا درس عبرتی باشد برای همه­ی آنان که به انقلاب فرهنگی چین باور قطعی نداشتند. در آن روزها این یک حق مسلم برای هر کمونیست ایدئولوژی باور بود که توطئه مخالفان را در هم بریزد.

 

 

در آن روز ها که خلق چین چنین شادمان علیه امپریالیست مبارزه می­کردند و  این چنین خشن بر علیه مخالفان حکومتی حمله می بردند چین کمونیست بود. روزی هم که در سال ۱۳۶۸ در میدان تین آن من پکن بخشی از خلق چین به دلیل شرایط جهانی ناشی از سقوط اتحاد جماهیر شوروی علیه حکومت کمونیست چین قیام کردند، و مورد هجوم وحشیانه­ی تانک­ها قرار گرفتند و عده فراوانی کشته شدند و دنیا هم به دلیل قدرت جمعیتی چین آن ماجرای وحشتناک را زیر سبیلی رد کرد باز چین کمونیست بود و در هفته­ی گذشته هم که المپیک با این تشریفات برگزار شد باز هم همچنان چین کمونیست است. این­که دولت چین بنا به شرایط جهانی این مسیر پرفراز و نشیب را طی کرده، البته به دولت­مردان چینی مربوط است که تا حدود زیادی می­توان دلایل آن را که یکی از آنها واقعیت­های جهانی است، درک کرد و باید آنان را به خاطر شرایط جهان و حفظ منافع مردم چین تحسین کرد؛ اما نکته بسیار پراهمیت این است که ایدئولوژی­ها ظاهراً وقتی برای بسط ایدئولوژی به قدرت می­رسند، ذات قدرت آن­ها را به استفاده از ایدئولوژی برای حفظ قدرت تبدیل می­کند و ایدئولوژی در خدمت قدرت قرار می­گیرد؛ و به همین دلیل این مسیر طولانی که از شکنجه­ی مقامات منتقد کمونیست در خیابان­ها آغاز شده بود – هم­چنان­که در این عکس تاریخی و مشهور دیده می­شود – به برگزاری افتتاحیه­ی المپیک با حضور رئیس جمهور آمریکا و سایر مقامات امپریالیستی دیروز جهان می­رسد. قطعاً اعتقادات و ایدئولوژی اگر ملاحظات قدرت نبود نمی­توانست چنین ظرفیت گشاده­ای داشته باشد؛ اما وقتی همان ایدئولوژی در مقام حکومت و قدرت قرار می­گیرد می­تواند این مسیر را طی کند و هم­چنان تابلوی چین کمونسیت را برای چین حفظ کند و مردم آن هم همچنان خلق کمونیست چین نامیده شوند.

 

8   4        ۱    ۲    ۳   ۴    ۵    ۶    ۷    ۸    ۹    ۱۰       3  7

© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.