تاسوعا

 

در تاريخ جهان مردان فداكار و جانباز بسيار بودند، اما فداكاري در شرائطي كه ياران پاك حسين (ع) در آن به سر مي بردند كم نظير است، اينان فداكاري كردند در حالي كه شهادت براي آنها قطعي بود، پايداري نمودند در شرايطي كه هيچگونه اميدي براي زنده ماندن و نجات وجود نداشت،آنها با آن كه مي دانستند كشته مي شوند - آن هم با رنج گرسنگي و در التهابي سخت از عطش – با ين حال استقامت كرده و تا آخرين حد امكان پايداري نمودند با آنكه نه تنها هيچگونه عامل مادي و فشاري پشت سر آنان وجود نداشت بلكه حسين (ع) بارها از آنان حل بيعت كرد و فرمود:

(( من به شما اذن دادم اكنون مي توانيد به ديار خود برويد ))

ولي آنان پايمردي و ثبات نشان دادند و سرور آزادگان را در ميان انبوهي خونخوار رها نساختند. مرداني كه در اين پيكار هدف داشتند و بخاطر اصولي اسلامي و انساني با چشمي باز و بصيرت شمشير مي زدند.

انگيزه ي آنها خدا بوده و مبارزه با ستم و هدف آنها ريشه كن ساختن حكومت و قدرتي كه هستي اسلام و عدالت را به نيستي و سقوط تهديد مي نمود، آنها يك سرباز عادي نبودند كه ندانند چه مي كنند و بخاطر كي نبرد مي نمايند، چشمانش باز و هدفهاي آنها بلند و عالي بود، آري وجود اينهمه شرايط است كه به جانبازيهاي آنها ارزش جهاني داد و به آنها زندگي ابدي بخشيد، درود فراوان به روان پاك آنها باد.

                                   **************
برگرفته از كتاب درسي كه حسين(ع) به انسانها آموخت

اثر شهيد بزرگوار هاشمي نژاد