با چند جمله از چند کاندیدا!

 

آقای هاشمی رفسنجانی اعلام کرده­اند که کم­کم دارند مجبور می­شوند داروی تلخ کاندیداتوری ریاست جمهوری را میل کنند و علی­رغم میل باطنی شان کاندیدا شوند. من نمی­دانم چرا آقای هاشمی از این تعبیر استفاده کرده است. این همه مشاور تبلیغاتی و مطبوعاتی که معروف است با ستادهای ایشان همکاری صلواتی دارند چرا مشاوره نداده­اند که این تعبیر توهین بزرگی به ملت ایران است و کسی بخواهد رئیس جمهور مردم بزرگوار ایران شود که از این پست به عنوان داروی تلخ یاد نمی­کند! می­کند؟.

*****

آقای کروبی هم با اعلام این ماهیانه پنجاه هزار توامان کلی سرو صدا درست کرده است. من که البته از اقتصاد سر در نمی­آورم. ولی کاش آقای کروبی بی­خیال این پنجاه هزار تومان می­شد. اصلاً چرا در ایران همه می­خواهند سیستم اقتصادی جدید بنویسند؟ نمی­شود یکی از الگوهای مورد قبول دنیا که عملی شده و جواب داده را با استفاده از مشاورانی که آن سیستم را می­دانند در ایران عملی کنند تا هی تجربه و خطا نشود؟.

*****

یک مثل آخوندی می­گوید: من از بهر حسین در اضطرابم، تو از عباس می­گویی جوابم. حالا شده قصه­ی مردم و آقای قالیباف. هی از عملکرد ایشان در مورد برخورد اماکن، اطلاعات، مسأله­ی وبلاگ نویس­ها، روزنامه­نگاران، دستگیری دختران و پسران سؤال می­کنند، ایشان از ۱۱۰ و پلیس­راه جواب می­دهد.

اگر این هم­شهری ما به این سؤالات جواب دهد بیشتر شفاف­تر میان مردم جلوه خواهد کرد. بالاخره

سؤال و جواب است و پاسخ شفاف لازم دارد.

*****

آقای د کتر معین هم توی وبلاگش یک جوری نوشته که انگاری می­خواهد پس از انتخابات ریاست جمهوری درب استادیوم های ورزشی را بر روی خانم­ها باز کند تا آن­ها هم به دیدن فوتبال بروند.  اگر بتوانید جلوی نیروی انتظامی را بگیرید که اول تابستان فقط خانم ها را «گناه» نشناسد کلی کار شده. شعارهای آقای معین بعد از ا نتخاب، برای خودش که نمی­تواند آن را انجام دهد مشکل ایجاد می­کند.