اجماع بدنه به جای اجماع سران

 

یکی از جدی­ترین اشکالات روند انتخابات در جبهه اصلاحات و محافظه­کاران، این است که احزاب و رؤسای آنان که معمولاً علاقه­مند به کاندیدا شدن خود و دوستانشان هستند در شکل کاملاً سنتی آن جمع می شوند و از میان خود افرادی را برای جبهه اصلاحات و یا اصول­گرایان کاندیدا می­کنند؛ در حالی که لااقل خیلی از مخاطبان اصلاحات که علاقه­مند به سرنوشت کشور هستند و از روش­های موجود به سختی ناراحتند، معیارهای متفاوتی دارند و خیلی از احزاب و مسئولان آن­ها را نمی­شناسند. این­ها نسل جدیدی هستند. شعارهای متفاوتی نظر آنان را جلب می­کند. افراد و اندیشه­های مورد علاقه­ی آنان با افراد سنتی که معمولاً کاندیدا هستند فرق دارد. دلشان هم برای مملکت می­سوزد. به اصول انقلاب هم پای­بندند. باید کسانی که برنامه­ریزی انتخابات را در دست دارند با ایشان رابطه برقرار کنند. نظرات آنان را در کاندیداها و شعارهای انتخاب باید جویا شوند. اجماع بدنه درست کنند. ما فعلاً اجماع سران داریم. اگر چنین کنند شانس موفقیت فراوان و بلکه قطعی دارند. گر چه گمان ندارم این حرفها شنونده زیادی داشته باشد. شخصاً چندین بار این نظر را مطرح کرده­ام، هیچ بار جدی گرفته نشده است.