شکست تیم ایران و پیامک‌های سیاسی فوتبالی و انتخابات

‌
یک هفته ای همه جا در ایران تعطیل بود. من هم تهران نبودم. رفته بودم شمال. اما خوشبختانه  به هر شکلی بود وبلاگم را تعطیل نکردم. دیروز آمدم. اتفاقا در خیابان با آقای خاتمی برخورد کردم که از سفر استرالیا برمی‌گشت. بعد از ظهر ایران درگیر فوتبال حساس ایران و عربستان  بود. تا اوایل نیمه دوم پای تلویزیون نشستم. هم یک گل زده بودند و هم آقای احمدی‌نژاد آمده بودند که بازی را تماشا کنند و انگیزه بیشتری  به بازیکنان بدهند. در همان موقع چند تا SMS گرفتم که بر و بچه‌ها ابراز نگرانی می‌کردند که حتما بازی را می‌بازیم. از همان طنزپردازی‌های سیاسی ایرانی. گفتم بیخود حرف‌های ناامیدکننده و سیاسی نزنند. قرار داشتیم با مصطفی تاج‌زاده و خانم بچه‌هامان به سینما برویم. برای دیدن فیلم اخراجی‌‌های ۲. رفتیم. فیلم قشنگی بود که در مورد آن هم خواهم نوشت. مسعود ده‌نمکی تلفنی هماهنگ کرده بود. در وسط فیلم چند تا SMS دریافت کردم که خبر از شکست تیم ایران می‌داد. لحن همه خیلی عصبانی بود. حق داشتند. دلایلی هم برای این شکست نوشته بودند که سیاسی بود و نه فوتبالی. بیشتر به حضور آقای رپیس‌جمهور مربوط بود. هنوز به تهران نیامده دیروز و دیشب دوستان زیادی را دیدم. بیشتر بحث این بود که افراد ستادها در تهران و شهرستانها بعد از انصراف آقای خاتمی نمی‌دانستند چه  کنند. غیر از ستادی‌ها، مردمی هم که قصد داشتند در انتخابات شرکت کنند و می‌خواستند با انتخاب خاتمی شاهد تغییرسازنده باشند، دارای ابهام هستند. خیلی از آنها که فعلاً قصد شرکت در انتخابات را ندارند. عده‌ای هم به سمت ستاد‌های آقای مهندس موسوی که مدیر توانمند دوران‌های بحران بوده‌اند متمایل شده‌‌اند و جمعی هم به خاطر روحیات شجاعانه آقای کروبی و یا به خاطر دلگیری از اتفاقات سیاسی اخیر به سمت ستاد‌های آقای کروبی علاقمند شده‌اند. باید روی اجماع این دو نفر کار کرد. بهترین راه هم نظرسنجی است که مورد توافق هر دو نفر باشد. سال جدید سال پر حادثه‌ای برای ایران است که علیرغم انصراف آقای خاتمی شاید بتوان با یک حرکت منسجم خرداد آینده، خرداد تغییر در ایران باشد. از همه مهمتر باز هم سال نوتان مبارک.