۱۳ مرداد ۱۳۹۲
روز پایان هم تاریخی شد
آقای احمدی نژاد رفت. این طبیعی ترین کاری بود که در سیر زندگی سیاسی و قانونی باید انجام می شد. پایان ۸ سال ریاست جمهوری بود.اما دیروز و امروز حال و روحیه متفاوت تری بر مردم ایران حاکم است. حس ورق خوردن تاریخ در بدنه جامعه جریان دارد.گویا آحاد جامعه دست به دست هم داده اند تا این ورق سنگین را در تاریخ با کمک یکدیگر جا به جا کنند. این ۸ سال را هر کسی میتواند به نوعی برای خودش تعبیر کند.موافق یا مخالف. اما هیچکس نمی تواند دیروز را یک روز عادی بداند. چهره های مردم، لبخند هاشان، نشاط و شادابی شان همه نشان از یک تحول می داد. گویا از قبل می دانستند که روز بی احمدی نزاد، روز بزرگ تاریخی است. مردم خود را شریک در این ورق زدن تاریخ می دانستند. کمتر کسی بود که شنبه و آغاز هفته و ۱۲ مرداد را یادش نباشد. این اتفاق در گذشته سابقه نداشت که روز پایان ریاست جمهوری روز تاریخی تلقی شود. در گذشته سابقه داشت که روز انتخاب رئیس جمهوری مثل آقای خاتمی و یا همین آقای روحانی مردم جشن گرفتند و شادی کردند و غرور و قدرت خود را نشان دادند و آن را تارخی کردند. اما روز پایان هیچ رئیس جمهوری روز تاریخی نشده بود و مردم از رفتن، احساس تحول نمی کردند. دیروز اما مردم جدای از شادی روزهای پیروزی آقای روحانی، روز پایان آقای احمدی نژاد را تاریخی می دانستند. این لزوما به دلیل مخالفت با آقای احمدی نژاد نیست. اما به این معنا هست که احمدی نژاد پدیده ی غیر مترقبه ای بود که روز پایانش بیشتر از روز ورودش در ذهن مردم ماند و حس به یادماندنی ایجاد کرد. در این میان مردم ایران با پشتوانه بزرگی که دارند دوران جدید را با لبخند و مهربانی نگاه می کنند. به آن چشم دوخته اند و تغییر را منتظرند. اما میدانند که رئیس جمهور آینده اگر چه عقلانی فکر می کند و مشکلات را می شناسد و راه های باز کردن گره ها را میشناسد، ولی بدون کمک مردم دکتر روحانی نمیتواند کارهایش توفیق داشته باشد. از همه تجربه های تلخ و شیرینی که داشتیم، استفاده کنیم و به دولت کمک کنیم. و دولت هم به شعارهایش پای بند باشد. آمدن آقای دکتر روحانی گام مهمی بود که در اوج نا امیدی در داخل و خارج امید ایجاد کرد. انتظار از ایشان هم البته زیاد نیست. بعد از این ۸ سال ، کار و فعالیت دشوار است. اما تا کنون انصافا در سقف انتظاراتی که توقع میرفت سخن گفته است. از آغاز تا در مراسم تنفیذ دیروز بر روی شعارها و تعهد هایی که به مردم داده بود، پای فشرد و خبرهایی هم که از اعضای کابینه اش می رسد، امید را زنده می کند. اما همه اینها بدون پشتوانه حمایتی مردم به نتیجه نمی رسد. اقای روحانی یک بار شاهد خوشحالی و شادمانی یک پارچه مردم بعد از شنیدن خبر پیروزی شان بودند. اما دیروز را هم به یاد بسپارند که جامعه حس تغییر تاریخ ایران را داشت. حس روز تاریخی پایان آقای احمدی نژاد.

4مصادره دکتر روحانی
معیار روحانی در چینش کابینه تخصص بوده نه اندیشه سیاسی3
© Copyright 2003-2017, Webneveshteha.com. All rights reserved.