۱۱ شهريور ۱۳۹۷
رسالت متفاوت ولی فقیه و فقیه
ماجرای زیر زمین فیضیه و سکولار خواندن حوزه و تولید انبوه رساله ها و مسایل فقهیِ مشابه از سوی اقای رحیم پور    به سرعت تبدیل به یک مساله مهم سیاسی شد واز دو نگاه مورد توجه قرار گرفت که هردو فرعی بود. یکی تابلویی که به استخر فرح معروف شد و اشاره به ازبین بردن مرحوم هاشمی و تهدید دکتر روحانی به همان سرنوشت بود و دیگری به بحث دفاع از حوزه که متهم به سکولار بودن شده بود و خشم دوتن از مراجع حامی نظام و حاکمیت را در پی داشت. این دو موضوع باعث شد که متهمان به برگزاری این مراسم که از نظر محتوا کم سابقه در حوزه نبود واین جنس افراطی گری ها دو دهه سابقه داشت، این بارحتی از سوی متهمان به برگزاری مورد تبری قرار گیرد. اما نقد من به این مراسم به این دو دلیل نیست. نقد من به محتوای سخنرانی آقای رحیم پور است که بعضا از ایشان به عنوان تئوریسین نظام و انقلاب یاد می شود. این نقد نه از آن جهت است که چرا حوزه را سکولار نامیده است.گرچه سکولار به معنای فلسفی اش احتمالا مورد نظر نبوده است. چونحوزه به ذاته نمی تواند طرفدار حاکمیت دین نباشد که خود بحث مفصلی می طلبد. گمان میکنم مقصود این بوده است که بسیاری از مراجع، فضلا، و درسها و تحقیقات فقهی ناظر به مسایل اجتماعی نیست وتکرار همان ابواب فقهی است که هزار سال است در حوزه ها تدریس می شود و از حوزه ها مطالبه می شود که بحث های اجتماعی و سیاسی را از زاویه فقهی مورد توجه قرار دهند. همچنان که بزرگانی مثل امام خمینی و مرحوم مطهری و رهبری معظم انقلاب و نحله فقهای انقلابی چنین کرده اند.. مطالبه این مطلب به دو دلیل از حوزه علمیه نادرست است. اول اینکه بدنه حوزه قبل و بعد انقلاب چنین نبوده اند. قبل از انقلاب امام خمینی استثنا بود وشاگردان و همراهانش غریبان حوزه بودند.از کوزه فرزند امام آب نمی خوردند چون فرزند خمینی بودو شاگردان و همراهانش مثل آیات الله منتظری و مشکینی وخامنه ای و بقیه در حوزه خون دلها خوردند. نکته دوم هم اینکه فقه حکومتی مصالح زیاد و عناوین ثانویه و اطلاعات همه جانبه ای را می طلبد. به همین دلیل برای شرعی بودن واسلامی بودن حکومت، نظریه ولایت فقیه مطرح شد و در راس حاکمیت،ولی فقیه قرار گرفت که بتواند به تواند به جای شورای فقها تمشیت امور را بر اساس مبانی شرعی انجام دهد. دعوت از مراجع تقلید و یا مدرسان فقهی برای تغییر ریل مباحثات خود به تدریس مسایل اجتماعی مشکلات زیادی برای حاکمیت اسلامی درست می کند. نمی توان به فقیه گفت که نتیجه بحث چه باشد. آنان مبانی فقهی و اصولی خود را دارند.وقتی از رسالت تدریس متد فقهی با ابواب متعارف حوزوی عدول کنند، الزام به نتایجی نمی رسند که در آن حل مشکلات اجتماعی مورد نیاز جامعه امروزی باشد. چه بسا اگر این اتفاق بیفتد و خیل فتاوایی صادر شود که هر کدام صرفا به دلیل نگاه فقهی و نه عناوین ثانویه و یا مصالح اجتماع و یا عدم اطلاع از واقعیت ها و تغییراتی که در دنیا باشد، بحران مشروعیت برای حاکمیت درست شود و نظرات ولی فقیه که علاوه بر فقاهت رسالت اداره کشور را هم بر عهده دارد در برابرآنان قرار گیرد و ضرورت پیدا کند که همه از مدرسان فقه وبزرگان مرجعیت بخواهند که روال گذشته خود را ادامه دهند. کار اساسی حوزه علمیه آشنا کردن طلاب اهل فضل به متد فقه و اصول است. این پایبندی به روش دیرین که در تعابیر امام به فقه جواهری اشتهار دارد، نباید تغییر کند.  در عمل هم بعضی از فقها در بعد انقلاب که از این روش جدا شده اند و بعضا در مسایل اجتماعی نظر فقهی داده اند، مشکلات فوق الاشاره به وجود آمده است و هزینه زیادی برای منزوی کردن آنان صرف شده است. والقاب مختلفی مثل شیعه انگلیسی و آمریکایی مطرح شده است عظمت حوزه در استقلال آن است که روش ومتد مجتهد پروری را بدون دخالت دیگران ادامه دهد و عظمت ولی فقیه هم در این است که با داشتن پشتوان حمایت کلی حوزه های علمیه که تقریبا چنین است، امور کشور و مسایل سیاسی و اجتماعی را با تکیه به فقاهت خود رتق وفتق کند. توصیه های رحیم پور می تواند این نظم مقبول را در هم بریزد        

4رسالت متفاوت ولی فقیه و فقیه
هدیه هایی از جنس نقد به مناسبت هفته دولت (۱) زنگنه3
© Copyright 2003-2018, Webneveshteha.com. All rights reserved.