۰۱ تير ۱۳۸۳
تلويزيونهاي لس آنجلسي

 

ما در داخل ايران مرتب مي گوييم نسلها، با سرعت فراواني از يکديگر جدا مي شوند. امروز حتي انديشه هاي ده سال قبل بايد نو شود تا مورد قبول و فهم نسل جوان قرار گيرد.

حالااز همه شيرين تر، ماجراي گردانندگان تلويزيونها لس آنجلسي است. اگر موسيقي و آهنگهاي آن را از آن جدا کنيم، پيرمردهاي تاريخي اي را مي بينيم که با خيالي راحت از لس آنجلس، مردم کشور را به 30 سال قبل دعوت مي کنند و خيلي هم گمان مي کنند مورد استقبال نسل جوان ايران قرار دارند!

دعواهاي 30 سال قبل را هم در تلويزيون دارند. اين در حالي است که جوانهاي مملکت ما از حوادث ده سال پيش هم خيلي چيزي نمي دانند.

اي کاش کسي به اين تلويزيون داران لس آنجلسي مي گفت که براي نسل جوان امروز ايران، حرفها و بحثهاي سياسي 10 سال پيش آنها چقدر جاذبه دارد،تا چه رسد به حرفهاي 30 سال پيش!

اخيراً يک نظر سنجي در مورد تلويزيونهاي فارسي برون مرزي مي ديدم، اگرچه برنامه هاي هنري –که عمدتاً مخلوق سالهاي اخير هستند- شنونده و بيننده قابل توجهي دارد ولي با يک سرعت فوق العاده ميزان شنيدن و توجه به تحليل ها و اخبار سياسي اين تلويزيونها تنزل مي کند.

اگر هر کس در هر کجا چه در ايران و چه در خارج وقتي که دوره آنها گذشته، براي مردم حرف نزند و تحليل ندهد خيال خودشان و مردم را راحت مي کنند. اين يک واقعيت است.

8   4       ۱    ۲    ۳    ۴      3 7
© Copyright 2003-2019, Webneveshteha.com. All rights reserved.