آیتالله یزدی، عضو شورای نگهبان، در مورد انتخابات خبرگان گفتهاند: «در این انتخابات بحث جنسیت مطرح نیست ولی امروز زن مجتهدی را نمیشناسم.» این جمله در حالی گفته میشود که با مخارج فراوان، حوزههای علمیه زنان سالهاست در کشور فعالند. یکی از آنان با نام «جامعه الزهراء» از مهر ۱۳۶۴ در قم راهاندازی شده است؛ یعنی درست ۲۰ سال پیش. در سایت رسمی جامعه الزهراء آمده است که ۱۲ هزار نفر مشغول تحصیل هستند و ۱۶ هزار فارغالتحصیل دارد و فارغالتحصیلان آنجا در هیأتهای علمی دانشگاهها عضویت دارند. در یک طرح دیگر، دورههای ۷ ساله غیرحضوری هم داشتهاند.
اینکه چرا از میان ۱۶ هزار فارغالتحصیل این حوزه علمیه و ۱۲ هزار محصل فعلی یک مجتهد بیرون نیامده، خیلی نامفهوم است. زنان که با توجه به قبولی بالای ۵۰٪ در مقایسه با مردان در دانشگاهها پیشتازند، نشانگر آن است که از مردان کوشاترند. در حوزه علمیه، مردان در مدت خیلی کمتری از این ۲۰ سال صدها مجتهد قابل قبول شناخته شدهاند. اگر با این استعداد زنان، این مجموعه عظیم با این همه امکانات و بودجه اختصاصی در طول ۲۰ سال نتوانسته یک مجتهد تحویل دهد، بارزترین نشانه عدم کفایت دستاندرکاران آن است. اما اعتقاد من بر آن است که به دلیل نگاه تبعیضآلود به زنان، نمیخواهند در مجلس خبرگان، زنان حضور یابند. به این دلیل است که تمام تلاش زنان را نادیده میگیرند. اگر راست حسینی گفته شود که بنا به اعتقادات بعضیها به زنان نباید در عرصههای تعیین سرنوشت اجازه ورود داد، خیلی بهتر بود و کمتر به آنان اهانت میشد تا اینگونه مورد حمایت قرار گیرند.