این روزها وزرای کشورهای همسایه عراق به ایران آمده‌اند. طبعاً مسئله اصلی آن‌ها امنیت عراق است. گمان می‌برم هیچ ملتی مثل مردم عراق در این نسلی که زنده‌اند، از ناامنی و وحشت رنج نبرده‌اند. بیش از ۲۰ سال که حکومت صدام، که نامش و رفتارش خلاصه کلمه وحشت و ناامنی بود، و پس از سقوط صدام نیز، قوای خارجی و مقابله‌های داخلی سراسر عراق را به میدان پرخطری تبدیل کردند که هر لحظه و در هر کجا، عراقی‌ها نگران انفجاری بودند و آتشی و خونی.

مرز همسایگان عراق هم یکی از عوامل ناامنی عراق بود. لجستیک نیروهای چندملیتی و نیز گروه‌های تروریستی در خارج از مرزهای عراق بود. بعضی به‌صورت رسمی و بعضی به‌صورت غیررسمی، هر دو دسته را از خارج از مرزها تقویت می‌کردند و این مردم عراق بودند که قربانی می‌شدند.

نظارت‌های جدی کشورهای همسایه عراق بر مرزهای خود، یکی از اصلی‌ترین راه‌های حفظ امنیت عراق است که وزرای کشورهای همسایه عراق که مسئول امنیت مرزها هستند، نقش پراهمیتی دارند و به همین دلیل، این کنفرانس اگر به‌خوبی و با جدیت و با پشتوانه و اراده سیاسی تصمیم‌گیری کند، هدیه بزرگی برای مردم عراق خواهد بود.

کسانی که در کشورهای همسایه عراق به این می‌اندیشند که اگر آمریکا در عراق زمین‌گیر شود، راه نفوذ او به سایر کشورها بسته خواهد شد، نباید این کار را به قیمت قربانی شدن مردم عراق انجام دهند. مردم عراق تاریخ پرتمدنی دارند و بعد از سال‌ها رنج و مصیبت که از دست جنایتکار بزرگی مثل صدام نجات پیدا کرده‌اند، باید رنگ و بوی آرامش ببینند. این هم از مسائل مهمی است که وزرای کشورهای همسایه عراق بر دوش دارند تا زمینه انتخابات آزاد را سریع‌تر در عراق به وجود آورند.

از همه مهم‌تر این‌که علیرغم ظاهر ماجرا، از این درگیری‌های خونین عراق، بیشترین سود عاید اشغالگران می‌شود که توجیه خوبی برای ماندن در عراق پیدا خواهند کرد.

راه نجات عراق از اشغالگری، آرامش عراق است. به این دلیل، این سمینار در این شرایط برای مردم عراق و همسایگان عراق و مردم جهان می‌تواند هدیه مبارکی را به همراه آورد.