قنات مظهر مقاومت و رنج ایرانی است. ما در ایران حدود ۳۵ هزار کیلومتر قنات داریم. به قول باستانی پاریزی، ما در کرمان قنات داریم که هفت فرسنگ و نیم آب دارد.
در یزد و کرمان، مقنیهایی هستند که از روی رگه طبقات زمین و گاهی از نوع یکی دو گیاه که بر کوه یا ته دره رسته است و حتی از بوی خاک، بدون هیچ وسیلهای تشخیص میدهند و درمییابند که رگه آب در زیر این زمین در چه عمقی است.
برای حفر قنات، اول باید چاه گمانه بزنند و بعد مادرچاه را بکنند و با هزار زحمت به رشته اصلی آب برسند، و از مظهر قنات با شیب ملایم پیش بیایند و آب را در کانال جاری کنند.
باستانی پاریزی میافزاید: «به نظر من حفر یک ترعه قنات در کویر خور و بیابانک از ساختن برج ایفل نه تنها کمتر نیست، بلکه به مراتب مهمتر است.»
