من نمیدانم که چه کسی طرح داده است که فوتبال زن و مرد در ایران اجرا شود و اساساً معنای آن را نمیفهمم که چگونه میشود. اما آقای خزعلی، عضو سابق شورای نگهبان، گفته بودند: فوتبال زن و مرد؟ ای آتش بر آن دهان. آنها دنبال توپ میدوند یا دنبال فحشاء؟
من هر چه تلاش کردم نفهمیدم که:
- آیا منظور ایشان یک بازی است که یک تیم خانمها باشند و یک تیم آقایان؟ که بتوانند به جای توپ دنبال فحشاء، یعنی همان خانمها، باشند. این که عملاً در هیچ جای دنیا نبوده است!
- اگر خدای ناکرده جایی چنین بازی صورت گیرد، چرا در بحبوحهی بازی به جای دنبال توپ کردن، دنبال فحشاء باشند؟
- آیا این نظر نشان نمیدهد که هر نوع آشنایی و رابطه حتی کاری بین زن و مرد را فحشاء میدانند؟ و اگر چنین است، جامعه که هرگز این اندیشه را قبول ندارد، چگونه باید این فکر افراطی را بپذیرد و تاوان آن را بدهد؟ که متأسفانه این تاوان سنگین را میپردازد.
- آیا صاحبان این اندیشهها نفهمیدهاند که نه در ایران پر سابقه و تمدن، که در هیچ جای دنیا، حتی در خانهها و بیوت کاملاً دینی، کسی این منطق را نمیپذیرد.
و آیا و آیا و آیا و …
اما چه میشد اگر به خاطر مردم، خدا، دین و ایران بعضیها حرف نمیزدند!
گمان میکنم فقط روانشناسان باید ریشههای این عقدهها را ارزیابی کنند و پاسخ دهند. آقای خزعلی پس از این سخنان، به عنوان حکومتگر واقعی از شهردار تهران یاد کردهاند (!) و خواستهاند که به آقای ولایتی رأی بدهند.
داشتم رادیو مجلس را هم گوش میدادم که دیدم رئیس مجلس از قول یکی از نمایندگان تهران تذکر میدهد که وزیر ارشاد مواظب وضعیت اخلاقی سالن سینماها باشد، به خصوص به موقع پخش فیلم!!!
آیا قبل از شروع بازی و یا بعد از آن و یا قبل از آغاز فیلم و یا بعد از آن فرصتهای مناسبتری نیست؟ چطور وسط بازی و وسط نمایش فیلم؟ واقعاً گیجم!
