حضور نیروهای جوان هنرمند در عرصهٔ سینما و تئاتر یکی از ضرورتهاست. انصافاً هم در طول این سالها جامعهٔ هنری کشور، نیروهای جوان، پر استعداد، هنرمند و خوشچهرهٔ فراوانی را جذب کرده و آنان را رشد داده است و توانستهاند جای قدیمیترها را پر کنند.
اما نکتهای که در این ایامی که هنرمندان سینما و تئاتر به دلیل جشنوارههای دههٔ فجر ظهور فراوانتری دارند، باید به آن اشاره شود این است که:
هنرمندان قدیمی، دوران سختی را پشت سر گذاشتهاند. گذر از مقطع انقلاب، دشواریهای اوایل انقلاب و مقاومت غریبانهٔ آنان را باید پاس داشت.
خوشبختانه هنرمندان به دلیل روح پرلطافت خود، همواره به پیشکسوتان احترام لازم گذاشتهاند، اما در عین حال توجه مجدد هنرمندان جوان به حرمتگذاری به قدیمیها ضروری است.
گاهی بعضی از قدیمیها دلشکستگیهایی از بیمهریهای جوانان دارند. شاید هم از تصمیمگیران این حوزهها، به خصوص کارگردانان و تولیدکنندگان که کمتر به آنان نقش پیشنهاد میدهند، رنجیده باشند. ولی هر چه باشد در این بحبوحهٔ هنر و فرهنگ در دههٔ فجر، مبادا که پیشکسوتان سینمایی و یا تئاتر دلگیر باشند. هنرمندان جوان باید به این نکته توجه نمایند تا فردا هنرمندان جوان آینده قدرشان را پاس بدارند.
من اعتقاد دارم ملت با حافظهٔ خوبی که دارد، همواره هنرمندان پیشکسوت در برابر چشمان آنها سر بلند خواهد ماند.
