در آستانهی روز جهانی قدس، سخنان آقای احمدینژاد که خواستار نابودی اسرائیل شده و از دنیای بدون آمریکا و اسرائیل صحبت کرده، بازتاب فوقالعادهای در دنیا پیدا کرده است. بسیاری از کشورهای قدرتمند جهان اعلام نظر کرده و تیتر یک روزنامههای معروف دنیا شده است و حکومت اسرائیل هم از این آب گلآلود استفاده کرده و خواستار اخراج ایران از سازمان ملل شده است.
اسرائیل غیر دموکراتترین کشور دنیاست که تمام ارزشهای مورد قبول بشر در مرزهای آن کشور متوقف میشود و به نوعی دنیا گروگان اسرائیل است.
اما هنر یک رئیسجمهور که سخنانش اثرات جهانی دارد و خوب و بد آن بر عهدهی یک ملت است، در این نیست که بیدلیل برای کشور بحرانآفرینی کند.
یکی از خبرنگارانی که در جلسهی سخنرانی رئیسجمهور بود میگفت وقتی حاضران شعار «مرگ بر آمریکا و اسرائیل» سر دادند، آقای احمدینژاد میگفت «بلندتر!»
اینها در دنیا معانی خوبی ندارد. با این همه بحران، چه دلیلی دارد که چنین دشمنی را به خانه دعوت کنیم؟
تازه سیاست جمهوری اسلامی که توسط رهبری ترسیم شده، این نبوده و نیست و احتمالاً فضای جلسه بر آقای احمدینژاد تأثیر گذاشته و چنین سخنانی گفته شده است. مصرف آن داخلی است، ولی حالا که ایشان رئیسجمهور شدهاند باید توجه کنند که سخنان ایشان در جهان بحرانهای فراوانی برای ملت ایران ایجاد میکند.
ضمن آنکه با این سخنان، روز قدس هم تحتالشعاع قرار میگیرد و در دنیا به جای آنکه خبر تظاهرات روز قدس را بگویند، بر سخنان آقای احمدینژاد تحلیل مینویسند.
کاش همهی مسئولان کشور بدانند در چه جایگاهی نشستهاند و سخنان آنها چه تأثیرهای مثبت یا منفی بر سرنوشت کشور پرتاریخ و تمدن ایران میگذارد.
