عراق با انتخابات خود وارد فضای جدیدی شده که باید به ملت عراق تبریک گفت. در سفری که به امارات داشتم، در لابی هتل با هیئت رسمی نمایندگی عراق که برای تسلیت آمده بودند برخورد کردم. رئیس هیئت در دوران صدام ساکن ایران بود و می‌شناختمش. از هر دری صحبت کردیم. می‌گفت برای اسلامیت عراق در پیش‌نویس قانون اساسی ما پُررنگ‌تر نوشته بودیم، ولی آیت‌الله سیستانی گفت همین که بنویسید قوانین با اصول مسلم و قطعی اسلام منافات نداشته باشد، کافی است. او هم معتقد بود تجربه‌ی ایران و استفاده از نقاط مثبت و دوری کردن از تجربیات منفی برای عراق بسیار مهم بوده است. کاش ما هم در ایران و در آستانه‌ی دهه‌ی فجر نگاهی به سه دهه‌ی گذشته می‌کردیم و نقاط قوت را تقویت و نقاط ضعف و رفتارهای غلط خود را تصحیح می‌کردیم.

از وضعیت امنیت در عراق و انفجارها و وضعیت تروریست‌ها پرسیدم. می‌گفت تروریست‌ها سه گروه هستند. یک گروه از آنان وابستگان به عشایر داخلی هستند که به تناسب اقداماتی می‌کنند و در شرایط ویژه امکان مذاکره با آنان هست. گروهی طرفداران صدام و حزب بعث هستند که هم پول دارند و هم مناطق را خوب می‌شناسند و هم اسلحه دارند. گروه دیگر هواداران زرقاوی هستند که غیر از عراقی‌ها از افراد سایر کشورها هم عضوگیری می‌کنند. مبنای رفتار اینان دینی است، ولی چون سلاح ندارند و با عراق آشنا نیستند، تبدیل به ابزار خوبی برای طرفداران صدام شده‌اند. مثل همیشه که استفاده‌کنندگان ابزاری از دین، خود ابزار دیگران هستند. از انتخابات عراق می‌گفت که مردم با هوشمندی به پای صندوق‌های رأی رفتند و همه‌ی گروه‌ها به اندازه‌ی سهم خود در جمعیت کشور، در قدرت سهیم شدند.

گمان من بر این است که عراق به‌زودی می‌تواند الگوی خوبی برای کشورهای اسلامی شود که مورد پذیرش افکار عمومی دنیا و دولت‌های جهان قرار گیرد.