این کشته فتاده به هامون، حسین توست

وین صید دست‌وپا زده در خون، حسین توست

این نخل تر کز آتش جان‌سوز تشنگی

دود از زمین رسانده به گردون، حسین توست

این ماهی فتاده به دریای خون که هست

زخم از ستاره بر تنش افزون، حسین توست

این غرقه‌ی محیط شهادت که روی دشت

از موج خون او شده گلگون، حسین توست

این خشک‌لب فتاده دور از لب فرات

کز خون زمین شده جیحون، حسین توست

این شاه کم‌سپاه که با خیل اشک و آه

خرگاه زین جهان زده بیرون، حسین توست

این قالب طپان که چنین مانده بر زمین

شاه شهید ناشده مدفون، حسین توست

امروز خبر درگذشت آیت‌الله‌العظمی حاج میرزا علی‌آقای فلسفی در مشهد را شنیدم. استاد بزرگی بود که من خدمت ایشان خیلی شاگردی کرده بودم. خدا رحمتش کند که همه‌ی حوزه‌ی علمیه‌ی مشهد بی‌شک مدیون درس‌های عالمانه‌ی ایشان بود. مردان باسواد و بی‌ریا و باتقوایی مثل ایشان در تاریخ کم‌نظیر بودند.