چند شب پیش در جلسهای، یکی از متخصصان بودجه از وضعیت بودجهنویسی امسال خیلی انتقاد میکرد. عمدهترین حرفش این بود که ۲۰٪ افزایش وابستگی به بودجهی نفت دارد و با پولی که در اختیار استانداران و رئیسجمهور قرار گرفته، پروژههای زیرساختی بزرگ را خرد کردهاند تا در هر سفر استانی بتوانند خرج کنند و پروژههای کوچک و زودبازده را قول دهند. و مهمتر آنکه سازمان بسیج کشاورزی مسئول ساخت پروژهها شده و بنیان پیمانکاری بخش خصوصی از هم میپاشد.
حرف او البته با توجه به منافع زیرساختی و درازمدت کشور درست بود، ولی من گفتم روش کار آقای احمدینژاد بهتر میتواند حامیان ایشان را در اطرافش نگه دارد. این بهتر از روش اقتصادیون دولت آقای خاتمی نیست که از بودجهی دولت همهی مراکز ضد اصلاحات را فربه کردند و ذخیرهی ارزی درست کردند و فکر رشد آینده و مسائل زیرساختی کشور بودند و از این حفره استفاده کردند و حاکمیت را گرفتند و راه سخت ۸ سالهی اصلاحات که مردم طی کرده بودند را به این روز انداختهاند.
اطرافیان چشم غره به من رفتند.
