امروز، ۲۹ بهمن ماه، روز سپندارمذگان است. این روز ایرانی عشق و دوستی است که سابقه‌ای بیش از سه هزار سال دارد. ایرانی‌ها به دلیل اهمیت به دوستی، مهربانی و عشق، از هزاران سال پیش، روزی که نماد زمین بوده است را روز عشق نامیده‌اند. زمین با مهربانی تمام و با صبر و حوصله در دامن خود باعث بارور شدن همه‌ی عناصر و حیات‌بخشی می‌شود؛ درست مثل عشق که انسان را از سردی و خاموشی نجات می‌دهد و زنده می‌کند.

خیلی از دوستان ایرانی، به خاطر زنده نگه داشتن پشتوانه‌ی تاریخی خود، اصرار دارند که امروز جایگزین ولنتاین شود. علاقه‌مندی ایرانیان به فرهنگ و تاریخ خود از خصوصیات برجسته‌ی این ملت است. من بر این باورم که دوستی، صمیمیت و مهربانی چنان ارزشمند و ضروری است که اگر به هر بهانه‌ای هر روز سال، روز مهربانی و دوستی بود، دنیای به این بدی نداشتیم.

شاید به دلیل همین سابقه‌ی چند هزار ساله است که ملت ایران نگران جنگ و درگیری است. کسانی که از جنگ و خشونت استقبال می‌کنند، معمولاً خود آسیبی نمی‌بینند؛ اما مردم قربانی خواهند شد.

آن‌هایی که ملت ایران با این سابقه‌ی پر از مهر و محبت را به دنیا مردمی بی‌منطق و خشن معرفی می‌کنند، ظلم بی‌نهایتی در حق تاریخ، مردم و دین پر از مهربانی اسلام می‌کنند.

روز دوستی ایرانی بر همه‌ی ایرانیان مبارک باد.