یکی از اتهام‌های همیشگی من این بوده است که در ایام مسئولیت رسمی‌ام به‌جای خدمت به مردم، وقتم را به اینترنت و خواندن ایمیل و عکس‌گرفتن گذرانده‌ام. و مثلاً به‌جای این‌که در جلسه‌ای که هستم یک ثانیه دکمه موبایلم را فشار دهم و لحظه‌ای را ثبت کنم، باید آن یک ثانیه را به خدمت به مردم می‌گذراند‌م! گویا بقیه که چنین ارتباط اینترنتی ندارند و عکسی نمی‌گیرند، حتی یک ثانیه از خدمت به خلق را از دست نمی‌دهند! خدا...

باز هم چند روزی بود که نتوانستم سایتم را پابلیش کنم. احتمالاً دلیل آن هم بعد از نوشتن مطلب مربوط به وبلاگ‌نویسان روشن باشد. شاید روزی اگر باز به مشکلات برخورد کردم تفصیل آن را بنویسم. البته تا چند روزی کمی سایت لنگ خواهد زد. عکس‌ها هنوز مشکل دارد و مطالب دی‌ماه را هم نتوانستم بازیافت کنم. همه‌چیز از روی سرور برداشته شده است. به بزرگواری خودتان ببخشید. درست خواهد شد. در این میان سال نو میلادی...

یادداشت‌های ۶ ماهه اول «وب‌نوشت»، کتاب شد. وقتی انتشارات چالش پیشنهاد آن را داد، کمی تردید داشتم. فکر می‌کردم دنیای تنهایی‌ها و آرامش سایت را نباید به جامعه مکتوب کشاند. ولی بعد فکر کردم چه اشکالی دارد که دیگران هم بخوانند. اسم آن را هم نمی‌دانستم چه بگذارم. آخر به ذهنم رسید که نام «برای دلم» مفهوم آن‌که نوشته‌های این کتاب غیر از شخصیت سیاسی و حقوقی من است را می‌تواند تداعی کند. دل هم که آزاد است و...

روز شنبه گذشته، بنا به ارجاع رئیس‌جمهور و دعوت هیأت پیگیری و نظارت بر اجرای قانون اساسی که من هنوز عضو آن هستم، از وبلاگ‌نویسان غیرپشیمان دعوت شده بود که گزارشی از وضعیت رفتار در زندان و ادعاهایی که می‌شود ارائه نمایند. حنیف مزروعی، قریشی، فرشته قاضی، نادر پور و محبوبه ملاقلی آمده بودند. چند نکته مهم و غیرقابل توجیهی ارائه کردند که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: ۱- ادعای شکنجه فیزیکی: مشت و لگد زدند،...