آذر ۲۶, ۱۳۸۴
مطبوعات و روزنامهنگاران در دهه گذشته حق بزرگی بر روند آگاهیبخشی جامعه داشتهاند. این را هیچ تحلیلگری نمیتواند انکار کند. ذهن فراموشکار ما بهراحتی میتواند مشکلات آنان را فراموش کند. در این میان، کسانی پیدا میشوند که دوران سختیهای آنان را مینگارند تا در حافظه تاریخ بماند. این حداقل کاری است که برای ماندگاری سختیهای آنان میتوان انجام داد.
اخیراً به همت والای سرکار خانم عذرا فراهانی، روزنامهنگار...
ادامه مطلب
آذر ۲۵, ۱۳۸۴
جناب آقای رئیسجمهور، هماکنون ۱۶ سال است که وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران تحت نظارت ویژه کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل قرار دارد و هر سال گزارش نماینده ویژه در مورد ایران در مجمع عمومی سازمان ملل و کمیسیون حقوق بشر مطرح میشود و از هر دو مرجع قطعنامه صادر میگردد. طبق معمول، پس از صدور قطعنامه واکنشی از سوی دولت نشان داده میشود و با سیاسی خواندن اقدام کمیسیون یا مجمع عمومی و مغرض بودن دولتهای...
ادامه مطلب
آذر ۲۴, ۱۳۸۴
چندی پیش سفر کوتاهی به یکی از کشورهای عربی داشتم. راننده تاکسی، جوان پرشوری بود. تا فهمید از ایرانم، شروع کرد از مواضع ضدصهیونیستی آقای احمدینژاد تعریف کردن. قصد بدی نداشتم، گفتم که آقای فلانی، رئیس کشور شما هم میتواند چنین مواضعی داشته باشد. گفت: نه، ما کشورمان تازه دارد از نظر اقتصادی پیشرفت میکند. اگر رئیس کشور ما از این حرفها بزند، آسیب میبینیم.
به همین دلیل، بهخوبی میتوان فهمید که جوانان...
ادامه مطلب
آذر ۲۳, ۱۳۸۴
دلدادگی مردم ایران به هنر، همچنان مثالزدنی است، بهخصوص هنرمندی که لبخند بر لبان مردم جاری میسازد. رفته بودم ختم مرحوم منوچهر نوذری، هنرمند نامآور ایران. با دیدن دوستان قدیمی و هنرمند، یاد ۲۰ سال پیش که مدیر رادیو بودم افتادم. عجب لطف و وفایی داشتند این همکاران.
من بعد از فتح خرمشهر و دوران سختیهای جنگ و موشکباران تا پذیرش قطعنامه، مدیر رادیو بودم. با کمبود برق و وجود دو شبکه تلویزیونی با ۵–۶...
ادامه مطلب