اسفند ۷, ۱۳۸۳
در خبرها بود که دکتر معین، کاندیدای جبهه مشارکت، در آغاز راه مبارزه انتخاباتی خود، دکتر رضا خاتمی را بهعنوان معاون اول و دکتر الهه کولایی را بهعنوان سخنگو برگزیده است. من این حرکت را بهصورت اصولی یکی از نقاط عطف تاریخ سیاسی بعد از انقلاب میدانم. یک کاندیدای ریاست جمهوری، بهجای شعارهای عمومی و یا حتی بهجای تأکید بر روی عناوین برنامههای خود، بهصورت شفاف همکاران جدی آیندهی خود را معرفی میکند....
ادامه مطلب
اسفند ۶, ۱۳۸۳
یکی از خاطرات جالبی که به یاد دارم از نیویورک در همراهی آقای خاتمی است. فضای امنیتی شدید بود. مجاهدین خلق و گروههای کمونیستی و کارگری همه در حال طبل زدن و شعار دادن بودند. با شدیدترین شکل امنیتی، آقای خاتمی را پلیس آمریکا جابهجا میکرد. یک پلیس هم، پلیس همراه بود که در هر صورت باید در کنار آقای خاتمی تا پشت در اتاقش میبود. یکبار در حال خروج از پارکینگ که از راههای مخفی پشت هتل صورت میگرفت، سر...
ادامه مطلب
اسفند ۵, ۱۳۸۳
در ایام سوگواری امام حسین علیهالسلام، آقای کروبی مجلس روضهای برگزار کرده بود. بانیان جلسه هم بخش دانشجویی ستاد انتخاباتی ریاستجمهوری ایشان بودند. من هم مثل سایر اعضای مجمع روحانیون مبارز، یک شب شرکت کردم.
یک دوست ترکزبانی از اردبیل، با همان لهجهی شیرین ترکی از من پرسید: «حاجآقا، این ویـبلاگ شما چیه؟»گفتم: «چطور؟»گفت: «هر جا میرویم یا انتقاد میکنن یا تعریف.»گفتم: «من برای روضه و عزاداری آمدهام،...
ادامه مطلب
اسفند ۴, ۱۳۸۳
از وقتی که رفیق حریری در لبنان ترور شد، معتقد بودم که باید در سطح عالی از طرف آقای خاتمی کسی برای تسلیت به لبنان برود.
به هر دلیل، این موضوع عملی نمیشد تا اینکه آقای خاتمی خواست که در سطح عالی، نمایندگانی از سوی وی به این کار اقدام کنند. معاون رئیسجمهوری میتوانست سطح خوبی برای همدردی با خانوادهی حریری تلقی شود. قرار شد مجید انصاری، معاون رئیسجمهوری، مجید صدر، مشاور رئیسجمهور، و من برای تسلیت...
ادامه مطلب